De gemeente Amel - waar eertijds de dwergen huisden

In Amel, afgeleid van het Keltische woord amblava "water", ontspringt de gelijknamige waterloop: de Amel (Frans: Amblève). Het dorp Amel is de oudste vestiging van de Oostkantons: het werd reeds in het jaar 670 in een document genoemd. De helft van de gemeente Amel is bebost: de economische activiteit draait om hout. Het gevelde hout wordt in zagerijen en schrijnwerkerijen verwerkt en uiteindelijk verkocht.

Het klooster St. Raphaël aan de Wolfsbusch in Montenau is over de grenzen heen bekend als oord van kalmte en ontspanning. In de Wolfsbusch zouden eertijds dwergen hebben gehuisd – zij vervaardigden de molenstenen die thans nog verspreid in de bossen liggen. Thans wordt nog naar de schat gespeurd die de dwergen in de Wolfsbusch hebben verborgen …

De ganzenkoning

Bij het "gansslaan", een traditie uit het landelijke dorpsleven, wordt één keer per jaar de koning van het dorp verkozen: hij moet geblinddoekt het hoofd van een dode gans wegslaan die aan het plafond hangt. De vrijgezel die erin slaagt verkiest daarna zijn koningin onder de mooiste dorpsmeisjes. "Gansslaan" is in de dorpen van de gemeente Amel – en ook in de andere gemeenten van de Eifel – één van de hoogtepunten van het jaar.

Andere highlights: de fietswandeling Weismes – St. Vith die grotendeels door de gemeente Amel loopt, de oude spoorwegbrug in Born, het zomerfeest in Amel en de talrijke wandelwegen van de gemeente die gedeeltelijk in het natuurpark "Hohes Venn-Eifel" liggen.

Situatie: in het centrum van het zuidelijke gedeelte van de Duitstalige Gemeenschap
Inwoners: 5.154
Oppervlakte: 125,1 km
Hoogte: 440 - 550 m
Dorpen: Amel, Born, Deidenberg, Eibertingen, Heppenbach, Herresbach, Iveldingen, Mirfeld, Montenau, Medell, Meyerode, Möderscheid, Schoppen, Stephanshof (ook: Ferme Mathonet), Valender