Lontzen - kastelen en kapellen
De gemeente Lontzen ligt in het westen van de Duitstalige Gemeenschap en grenst aan Wallonië. Lontzen ligt vlak nabij de autoweg E 40 (Aachen – Brussel) en nabij meerdere belangrijke nationale wegen. Dankzij de gunstige ligging speelt de vervoer- en logistieksector een beslissende rol.
Kleine gemeente met een "Groot huis"
Lontzen was van de 11de tot de 18de eeuw – toen het land ten noorden van de Hoge Venen tot het hertogdom Limburg behoorde – een zelfstandig landgoed. Het kasteel Lontzen werd ook "Groot huis" of "Welkenhuyzen" genoemd. Na een grote brand in 1970 werd de burcht volledig herbouwd. Zij behoort tot de oudste fortificaties in de Duitstalige Gemeenschap.
Bestuurscentrum
Het dorp Walhorn was gedurende de Limburgse tijd een zogenaamde "bank". Deze "banken" hadden niets met geld te maken. Het waren de bestuurlijke en gerechtelijke districten van het hertogdom. Tot de "bank" Walhorn behoorden behalve Eupen ("bank" Baelen), Kelmis ("bank" Montzen) en Lontzen alle dorpen in het noorden van de Duitstalige Gemeenschap. De lekenrechtbank Walhorn bestuurde de aangelegenheden van de "bank" en oordeelde over goed en kwaad. Menig misdadiger zou aan de galg op de Johberg zijn terechtgesteld …
Hof houden in Walhorn
Königshof, Krümelhof, Krützhof – zo heten de oude herenhuizen in Walhorn die men ook vandaag nog kan bewonderen. De bezoekers zouden ook een kijkje nemen in de talrijke oude kapellen en kerken. De Sint-Hubertus-kerk in Lontzen uit het jaar 1770 staat op de monumentenlijst, de kerktoren van de Sint-Stephanus-kerk in Walhorn is meer dan 800 jaar oud.
Situatie: de meest westelijke gemeente van de DG, ten noorden van de Hoge Venen
Inwoners: 5.058
Oppervlakte: 28,7 km²
Dorpen: Astenet, Herbesthal, Lontzen, Walhorn
|